Selecteer een pagina

Help, ik heb een scriptiedip!

Een scriptiedip is uiteraard de BFF van uitstelgedrag…je kunt je afvragen of je een definitie nodig hebt…Natuurlijk niet: je weet wat het is en vooral: hoe het voelt om uit te stellen. Uitstellen is niet datgene doen wat je eigenlijk zou moeten doen. 

Procrastination 

Het engelse woord procrastination komt voort uit het Latijnse pro-crastinus; “vooruitschuiven naar morgen”. 

In zijn Personal MBA boek benoemt Josh Kaufman uitstelgedrag/uitstellen als een intrinsiek conflict: er bestaat een spanning tussen ontspanning  (je wilt eigenlijk relaxen) en inspanning (de taak die je moet doen, maar niet doet).

Uitstelgedrag is voor iedereen

Dus eigenlijk kun je uitstelgedrag zien als een gebrek aan actie in de verkeerde richting. Uitstellen is ook niet iets wat bijvoorbeeld alleen maar voorkomt in het Westen. Iedereen stelt uit, het is een universeel gegeven; ongeacht het land waar je in woont, je leeftijd/gender, of sociale ‘klasse’. Een kleine sidenote: uitstelgedrag schijnt wel iets vaker voor te komen onder jongeren, omdat hun prefrontale cortex nog niet (optimaal) is ontwikkeld. En die prefrontale cortex is erg belangrijk voor je focus en motivatie. 

Waarom we uitstellen: inzichten van Piers Steel  

Het klinktniet logisch, dat uitstelgdrag en dat is het ook niet: uitstelgedrag wordt gerekend tot de categorie irrationeel gedrag. Piers Steel heeft er een uitleg voor in zijn boek Procrastination: doordat ons brein nog niet optimaal is toegespitst op langetermijnplanning, hebben we hier moeite mee. Hoe jonger, hoe meer je last kunt hebben van uitstelgedrag, omdat het gebiedje in je hersenen wat verantwoordelijk is voor planning & geduld hebben (even heel kort door de bocht) nog niet volgroeid is (je prefrontale cortex). Dan ben je dus impulsiever en minder goed in lange termijn planning. Het schijnt overigens goed te komen met de leeftijd: en nog iets om de moed niet te verliezen: je kunt je uitstelgedrag afleren: door routines (gewoontes) in je leven te brengen, een prikkelarme omgeving te creeren (vooral geen internetverbinding/telefoon voorhanden) en een strikt onderscheid gaan maken tussen de locatie voor inspanning en de locatie voor ontspanning. 

Ossebaard en van den Heuvel schreven een interessant artikel over uitstelgedrag en de verschillende typen uitstellers. Zij beantwoorden de vraag waarom we uitstellen als volgt:  we stellen uit, omdat we pijn/angst willen vermijden en/of ons ego-eigenwaarde willen ‘beschermen’.