imagine…

Doe je ogen dicht. Ga terug naar je kindertijd. Toen je vanuit ‘niets’ zomaar ‘een wereld’ creëerde. Je geloofde in de wonderen van de wereld en in een wereld van wonderen. De angst voor de mening van anderen was er niet. Jouw speelveld bestond uit spelen, magie, feeën, superhelden, uitvindingen en verkleedkisten. 

 En dan…skip forward:

Het toverwoord is ‘succes’ geworden. En volgens het systeem wordt dit bepaald door intellectuele/zakelijke prestaties, opleidingsniveau en/of vermogen. Begrippen zoals structuur en systemen, hokjes en vakjes, feiten en cijfers, competitie, en een welhaast rigide ‘realiteitszin’ werden ons nieuwe kader.

In deze ratrace zijn we een essentieel deel van onszelf kwijt geraakt: Imagination (verbeeldingskracht, voorstellingsvermogen) komt nauwelijks meer in ons vocabulaire voor.

Datgene wat we als kinderen ooit zo hebben gekoesterd, doen we nu af als ‘teveel fantasie’ ‘wat kun je dáár nou weer mee’ en laten we ‘over’ aan de schrijvers, kunstenaars en muzikanten.

Tegelijkertijd staan we voor een ongekend aantal uitdagingen op het gebied van klimaatverandering, (religieuze) conflicten & geweld, ongelijkheid & armoede. Ook op individuele schaal lijden we in stilte: stress-gerelateerde ziekten en problemen zijn aan de orde van de dag. Kan het zijn dat onze huidige ‘frame of mind’ niet toereikend genoeg is om de uitdagingen van deze eeuw aan te gaan?

Het was de legendarische wetenschapper Einstein, die zei: “We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.” Diezelfde Einstein wees ons ook de weg in een nieuwe richting: Logic will get you from A to B. Imaginatin will take you everywhere.” Wordt het tijd voor een nieuwe ‘frame of mind’? Voor verbeeldingskracht als leidend paradigma? Want als we verbeeldingskracht als principe nemen – ofwel het vermogen om datgene te zien, wat er nog niet is – en weer vanuit een kinderlijke nieuwsgierigheid en verwondering gaan kijken, komt er meer ruimte voor ‘out-of-the-box’ oplossingen, creativiteit, kleur, harmonie, symfonie en verbinding. En dat hebben wij en de wereld waarin we leven, heel hard nodig.

Verbeeldingskracht is ons ‘nieuwe kapitaal’:   een vorm van denken & ervaren vanuit onbegrensde mogelijkheden, als perspectief shifter & probleemoplosser. Wanneer we ons bewust zijn van deze kracht, geloof ik dat we tot veel meer in staat zijn, dan we ons ooit kunnen voorstellen:)